حقوق تا چه اندازه مسئول حمایت از بیماران روانی است؟
در مورد رویکرد حقوق کیفری ایران به افراد دارای اختلالات روانی به طور مبسوطتر توضیح دهیم:

حقوق تا چه اندازه مسئول حمایت از بیماران روانی است؟
- اهداف اصلی:
هدف اصلی رویکرد قوانین کیفری در این زمینه، حفظ جامعه در برابر خطرات احتمالی ناشی از افراد مبتلا به اختلالات روانی و همچنین درمان و بازپروری این افراد است. تأکید بر روشهای پزشکی – امنیتی و تربیتی بهجای مجازات، در همین راستا است.
- چالشهای اجرایی:
علیرغم این رویکرد، در عمل اجرای کامل آن با چندین چالش مواجه است، از جمله:
-
- کمبود زیرساختهای لازم مانند کافینبودن مراکز درمان روانی
- ضعف در ارزیابی دقیق وضعیت روانی متهمان
- نبود نظام مراقبت و نظارت مناسب بر افراد مرخص شده از مراکز درمانی
- رویکرد حقوقی – پزشکی:
در این رویکرد، نقش کارشناسان پزشکی قانونی در تشخیص وضعیت روانی متهمان بسیار مهم است. دادگاهها نیز موظف هستند نظر این کارشناسان را در تصمیمگیریهای خود لحاظ کنند.
برخورد حقوق کیفری ایران با مجرمان دارای اختلال روانی
به نقل از یاسا برخورد حقوق کیفری ایران با مجرمان دارای اختلال روانی دارای چند ویژگی است:
- تشخیص اختلال روانی: قانون ایران برای تشخیص اختلال روانی متهمان، معاینه و نظریه کارشناسان پزشکی روان را الزامی میداند.
- عدم مسئولیت کیفری: اگر مجرم به دلیل اختلال روانی قادر به درک و کنترل اعمال خود نباشد، مسئولیت کیفری ندارد و بهجای مجازات، تدابیر امنیتی و تأمینی بر او اعمال میشود.
- تدابیر امنیتی و تأمینی: این تدابیر شامل بستری کردن در مراکز درمانی، ممنوعیتهای شغلی و محدودیتهای آزادی فردی برای جلوگیری از ارتکاب مجدد جرم است.
- رویکرد درمانی: هدف اصلی این تدابیر، درمان و اصلاح مجرم است تا بتواند به جامعه بازگردد و از ارتکاب مجدد جرم خودداری کند.
- حقوق شهروندی: در اجرای این تدابیر، حقوق شهروندی مجرم هم مورد توجه قرار میگیرد و تلاش میشود تا حد ممکن حقوق و آزادیهای وی محدود نشود.
در مجموع، رویکرد ایران در قبال مجرمان دارای اختلال روانی، تلفیقی از مفاهیم حقوقی، پزشکی و حمایتی است تا هم جامعه را در برابر خطرات حفظ کند و هم به درمان و بازپروری آنها بپردازد.
با توضیح بیشتر در مورد رویکرد حقوق کیفری ایران به مجرمان دارای اختلال روانی ادامه میدهیم:
- کاهش مجازات: اگر مجرم فقط دارای اختلال روانی خفیف باشد، مجازات وی به نصف کاهش مییابد. در برخی موارد دیگر نیز مانند جرائم غیرعمد، مجازات کاهش مییابد.
- نوع مجازات: بهجای مجازاتهای سنتی مانند زندان، مجازاتهای جایگزین مانند محدودیتهای شغلی، ممنوعیت حضور در مکانها یا ممنوعیت تماس با قربانیان اعمال میشود.
- اجرای مجازات در مراکز درمانی: اگر مجرم نیاز به درمان داشته باشد، مجازات وی در مراکز درمانی مناسب اجرا میشود.
- نظارت بعد از آزادی: پس از آزادی از مراکز درمانی یا اجرای محکومیت، مجرم تحت نظارت قرار میگیرد تا از ارتکاب مجدد جرم جلوگیری شود.
- حمایتهای اجتماعی: به منظور بازپروری و بازگشت به جامعه، به مجرمان دارای اختلال روانی خدمات حمایتی اجتماعی ارائه میشود.
نگاه قانون مجازات اسلامی
قانون مجازات اسلامی به وجود برخی اختلالات شدید روانی به عنوان “اختلال روانی” اشاره میکند. در این موارد، مجرم در زمان ارتکاب جرم، فاقد اراده کامل بوده و از نتایج اعمال خود بیاطلاع است. هدف اصلی این مقاله، بررسی جایگاه اختلالات روانی در تعیین میزان مسئولیت کیفری مجرمان است.
قانون مجازات اسلامی مصوب 1392 بیان میکند که بیماریهای روانی که سلامت عقل و اراده را سلب میکنند، فرد را در حالت جنون قرار داده و از مسئولیت کیفری معاف میدارند. اما، تحقیقات نشان میدهد که همه بیماریهای روانی، اراده را کاملا سلب نمیکنند. تعیین میزان مسئولیت کیفری افراد دارای اختلالات روانی اهمیت زیادی دارد. همچنین، ابتلای بزه دیده به اختلالات روانی میتواند موجب کاهش یا افزایش مجازات بزهکار شود.
- احترام به حقوق و کرامت: در سالهای اخیر، توجه بیشتری به حفظ کرامت و حقوق اساسی این افراد شده است و تلاش میشود تا با رعایت موازین حقوق بشری با آنها برخورد شود.
- عدم مسئولیت کیفری: افراد دارای اختلال روانی که در زمان ارتکاب جرم از شناخت و اراده کافی برخوردار نباشند، از مسئولیت کیفری معاف هستند. در این صورت اقدامات تأمینی و تربیتی بهجای مجازات در نظر گرفته میشود.
- محدودیت مجازاتها: حتی در مواردی که فرد مسئول شناخته شود، مجازاتهای صادره باید متناسب با وضعیت روانی فرد باشد و اجرای مجازاتهایی مثل حبس ابد یا اعدام محدود شده است.
- تخفیف مجازات: در مواردی که فرد دارای اختلال روانی مسئول شناخته شود، مجازاتهای صادره باید متناسب با وضعیت روانی وی باشد و مجازاتهایی مانند حبس ابد یا اعدام امکان اجرا ندارند.
در مجموع، مشاوره حقوقی میگوید که رویکرد حقوق کیفری ایران تلاش میکند هم امنیت عمومی را حفظ کند و هم به درمان و بازپروری این افراد بپردازد. تأکید بر حقوق شهروندی و اصلاح مجرم، از ویژگیهای این رویکرد است.



